Toen ik voor het eerst foto’s zag van de Seiser Alm wist ik het zeker: deze beelden wil ik met mij eigen camera vastleggen.
Niet alleen om deze geweldige sfeerfoto’s zelf te maken, maar om het prachtige gebied te ervaren. Ondanks dat er al duizenden beelden te vinden zijn op het internet, stond de Seiser Alm hoog op mijn lijstje om zelf te fotograferen. Dus begon ik met het voorbereiden van mijn Seiser Alm fotoreis.

Toen ik er eindelijk stond, begreep ik waarom zoveel fotografen hierheen trekken. De manier waarop de zon langzaam boven de Dolomieten verschijnt en het landschap goud kleurt… het is met geen pen, en bijna ook met geen camera te omschrijven.

Waarom fotograferen op de Seiser Alm?

Wie zich verdiept in fotograferen in de Seiser Alm, komt al snel uit bij dat ene iconische beeld: het indrukwekkende rotsmassief van de Dolomieten dat oprijst uit glooiende alpenweides. Grote kans dat je dit landschap al eens voorbij hebt zien komen wanneer je zoekt naar de Dolomieten. In werkelijkheid is het nog indrukwekkender.

De Seiser Alm (Alpe di Siusi) is een van de meest gefotografeerde gebieden in de Dolomieten. Toch voelt het hier nergens als een cliché. Het landschap is groots, open en puur. Juist dat maakt het voor fotografen zo bijzonder.

Waarom fotograferen in de Seiser Alm zo uniek is

Hoewel ik in veel berggebieden heb gefotografeerd, blijven de Dolomieten iets magisch houden. Vooral tijdens zonsopkomst en zonsondergang gebeurt er iets bijzonders. Wanneer de eerste zonnestralen de kalkstenen rotswanden raken, kleuren ze warm rood en oranje. Dit natuurfenomeen heet Enrosadira, en het is dé reden waarom landschapsfotografen hier massaal naartoe trekken.

Het licht is hier niet alleen mooi, het oogt een soort van dramatisch. De combinatie van uitgestrekte alpenweides, de houten berghutten en de grillige rotspartijen op de achtergrond zorgt voor eindeloos veel composities.

Veel fotolocaties binnen een klein gebied

Wat fotograferen in de Seiser Alm extra aantrekkelijk maakt, is de concentratie van fotospots.
Binnen een relatief klein gebied vind je:

• Panorama’s met zicht op de Langkofelgroep
• De karakteristieke almhutten in het zachte ochtendlicht
• Mistflarden boven de weides in het najaar
• Bergpassen en uitzichtpunten op korte rijafstand

Wanneer je de Dolomieten met de auto bezoekt dan kun je veel verschillende fotografeerspots bezoeken. Je hoeft geen uren te rijden tussen de verschillende locaties, en de bergpassen zijn ook niet eindeloos lang. Verblijf je zonder auto? Dan kun je eenvoudig (eventueel met een tent) het gebied inwandelen. Informeer je van te voren wel goed waar je wél en niet mag kamperen!

Beste moment om te fotograferen in de Dolomieten

Hoewel de Dolomieten er altijd prachtig bijliggen, bepaalt de times alles voor je foto.

• Zonsopkomst: rustig, zacht licht en kans op mist
• Zonsondergang: warme kleuren en kans op Enrosadira
• Herfst: stabieler weer en heldere luchten
• Voorjaar: fris groen en minder drukte

Ga je voor de zondopkomt? Zorg dan dat je écht op tijd bij je bestemming bent. Zo kun je testen met je set-up én kun je het mooiste plekje bemachtigen (hoewel het niet altijd druk is, is het wel een populaire spot voor fotografen).

Is de Seiser Alm te druk voor fotografie?

De Dolomieten en ook de Seiser Alm is een populaire plek. Maar het gebied is groot genoeg om je eigen composities te vinden. Ga vroeg, wijk af van de standaard uitzichtpunten en neem de tijd om het licht te observeren. Dan merk je dat de beleving niets verliest aan populariteit. Toen ik er was (zomerperiode) stond er een handje vol fotografen aan de rand van de Seiser Alm. Een stuk rustiger dan ik verwacht had in elk geval, maar als je er dan toch bent, dan wil je geen risico nemen. Dat betekent op tijd slapen, en heel vroeg opstaan.

Waar verblijf je het beste?

De Seiser Alm is autovrij, en dat zorgt ervoor dat je een goede planning moet hebben.

Verblijven op de alm zelf

Op de alm zijn enkele resorts en hotels. Ze zijn prijzig, maar bieden één groot voordeel:
je staat direct midden in het landschap. Geen vroege autorit, geen lange aanloop, vanuit hier loop je zo naar een van de hotspots voor zonsopkomst.

Compatsch – de slimme optie

Compatsch ligt aan het begin van de alm en is een uitstekende uitvalsbasis. Hier vind je ook de parkeerplaats (let op: de tarieven zijn niet goedkoop).

Vanuit Compatsch is het ongeveer één uur lopen naar de bekende uitzichtpunten. Dat betekent: vroeg opstaan, hoofdlamp mee, en goed plannen.

In de omgeving verblijven

Je kunt ook overnachten in plaatsen zoals Seis am Schlern. Vanuit daar neem je de kabelbaan omhoog.
Let op: deze opent pas later in de ochtend. Wil jij de zonsopkomt fotograferen, dan is dit geen optie voor jou. Wil jij voornamelijk overdag fotograferen of misschien op de berg overnachten, dan is dit wel een goed vertrekpunt.

Hoe laat moet je er zijn?

Voor zonsopkomst geldt: op tijd is eigenlijk al te laat.

De exacte tijd hangt af van het seizoen. In de zomer komt de zon vroeg op, in het najaar heb je iets meer speling. Wat wél altijd geldt:

• Reken minimaal één uur wandeltijd vanaf de parkeerplaats
• Kom ruim vóór het eerste licht aan
• Gebruik apps zoals Photopills om exact te plannen waar en wanneer de zon opkomt

Juist het blauwe uur en de eerste gloed aan de horizon maken vaak het verschil tussen een goede en een magische foto.

Welke set-up neem je mee?

Wil je het serieus aanpakken, dan is dit wat mij betreft essentieel:

Onmisbaar

• Een stevig statief
• Groothoeklens (voor het weidse landschap en de zonsopkomst)

Aanrader

• Telelens (voor details in het landschap en het isoleren van lijnen)
• Grijsfilters (ND)
• Polarisatiefilter (voor contrast en diepere kleuren in lucht en gras)

Met een groothoek vang je de volledige scene — de rollende heuvels, de dramatische lucht, de bergtoppen.
Met een telelens ontdek je juist rust en minimalisme in details.